Wyniki współseropozytywności testów na obecność patogenów odkleszczowych u pacjentów z podejrzeniem boreliozy

  • 2026 30 września.
  • 1228 megtekintés

Podsumowanie naukowe listu badawczego opublikowanego w czasopiśmie „JAMA Network Open”

Autorzy: dr Yonghong Li; mgr Carmen H. Tong; dr Tara S. Givens; dr med. Ross M. Boyce

Wnioski kliniczne

W tej ogólnokrajowej kohorcie obejmującej 193 260 osób przebadanych pod kątem chorób przenoszonych przez kleszcze (2021–2025) seropozytywność w kierunku Borrelia burgdorferi (borelioza) była silnie powiązana z seropozytywnością w kierunku innych patogenów przenoszonych przez kleszcze. Pacjenci z laboratoryjnym potwierdzeniem boreliozy mieli około 4,5 razy większe prawdopodobieństwo uzyskania dodatniego wyniku serologicznego w kierunku anaplazmozy, babeszjozy lub erlichiozy niż pacjenci bez tego potwierdzenia (29,5% w porównaniu z 5,5%; skorygowany współczynnik seropozytywności: 4,46; 95% CI: 4,30–4,63). Związek ten był najsilniejszy w regionie północno-wschodnim. Dla klinicystów potwierdza to znaczenie badań przesiewowych w kierunku koinfekcji — zwłaszcza babeszjozy, która nie reaguje na doksycyklinę — u pacjentów poddawanych ocenie pod kątem boreliozy, szczególnie w regionach endemicznych oraz w szczycie sezonu kleszczowego.

Kontekst

Kleszcze z rodzaju Ixodes, które przenoszą B. burgdorferi, mogą jednocześnie być nosicielami Anaplasma phagocytophilum i Babesia microti, więc pojedyncze ukąszenie kleszcza może spowodować przeniesienie więcej niż jednego patogenu. Wiadomo, że koinfekcja komplikuje zarówno diagnozę, jak i leczenie, ale to, jak często faktycznie występuje — i jak duże obciążenie kliniczne stanowi — pozostaje słabo scharakteryzowane i prawdopodobnie jest niedoceniane w praktyce. Celem niniejszego badania było ilościowe określenie, jak często przeciwciała przeciwko innym patogenom przenoszonym przez kleszcze występują jednocześnie z przeciwciałami przeciwko B. burgdorferi u pacjentów poddawanych badaniom serologicznym w kierunku chorób przenoszonych przez kleszcze.

Metody

W tym retrospektywnym badaniu kohortowym wykorzystano krajową bazę danych laboratorium Quest Diagnostics w celu zidentyfikowania 193 260 unikalnych osób, które w okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2025 r. poddano pierwszemu panelowi badań serologicznych w kierunku chorób przenoszonych przez kleszcze (przeciwciała przeciwko B. burgdorferi, A. phagocytophilum, B. microti i Ehrlichia spp.) w okresie od stycznia 2021 r. do grudnia 2025 r. Wskaźniki seropozytywności porównujące osoby z wynikiem dodatnim i ujemnym na B. burgdorferi oszacowano za pomocą log-binomialnego modelu regresji skorygowanego o wiek, płeć, miesiąc wykonania badania oraz region spisu powszechnego w USA.

Najważniejsze wyniki

Seropozytywność w kierunku B. burgdorferi stwierdzono u 5,0% kohorty, natomiast A. phagocytophilum, B. microti i Ehrlichia spp. wykryto odpowiednio u 3,1%, 3,4% i 1,0% osób.

Osoby seropozytywne w kierunku B burgdorferi znacznie częściej wykazywały obecność przeciwciał przeciwko innemu patogenowi przenoszonemu przez kleszcze niż osoby seronegatywne — 29,5% w porównaniu z 5,5% (skorygowany współczynnik seropozytywności: 4,46; 95% CI, 4,30–4,63; P < 0,001).

Związek ten utrzymywał się we wszystkich czterech regionach spisu ludności Stanów Zjednoczonych, ale był najbardziej wyraźny na Północnym Wschodzie, gdzie 31,1% osób seropozytywnych w kierunku B. burgdorferi wykazywało również seropozytywność w kierunku innego patogenu, w porównaniu z 13,6%–16,6% w pozostałych regionach. Współwystępowały również wzorce klas przeciwciał: IgM przeciwko B. burgdorferi korelowały z IgM przeciwko wszystkim trzem pozostałym patogenom, a IgG przeciwko B. burgdorferi korelowały z IgG przeciwko B. microti i A. phagocytophilum, ale nie z IgG przeciwko Ehrlichia.

Implikacje kliniczne

Wyniki te przemawiają za zachowaniem wysokiego stopnia podejrzliwości co do współzakażenia przenoszonego przez kleszcze, innego niż borelioza, u każdego pacjenta z podejrzeniem lub potwierdzoną boreliozą, szczególnie na północnym wschodzie. Ponieważ babeszjoza nie reaguje na doksycyklinę (lek pierwszego rzutu w leczeniu boreliozy), lekarze powinni rozważyć przeprowadzenie ukierunkowanych badań — a w przypadkach, gdy jest to klinicznie uzasadnione, dostosować leczenie empiryczne — gdy zakażenie Babesia jest prawdopodobne. Autorzy zwracają również uwagę na istotne zastrzeżenia: współseropozitywność nie dowodzi aktywnej koinfekcji, wskazania kliniczne skłaniające do wykonania badań oraz stadium choroby były nieznane, a reaktywność krzyżowa mniej specyficznych testów na IgM może zawyżać pozorne wskaźniki współseropozitywności. Wyniki powinny zatem stanowić podstawę podejrzeń klinicznych, a nie być interpretowane jako rzeczywisty wskaźnik współzakażeń.

Źródło: Li Y, Tong CH, Givens TS, Boyce RM. Współseropozytywność wobec patogenów przenoszonych przez kleszcze wśród pacjentów z podejrzeniem boreliozy. JAMA Network Open. 2026;9(9):e2634800. doi:10.1001/jamanetworkopen.2026.34800

© 2026 Li Y i in. Otwarty dostęp na licencji CC BY-NC-ND (bez zmian i bez wykorzystania komercyjnego, w tym eksploracji tekstu/danych lub szkolenia modeli sztucznej inteligencji).

(C) Fundacja Boreliozy z Lyme