Nie musisz wszędzie wplatać tematu boreliozy.
Sprawa Lindsay Clancy wywołała podziały w świecie zachodnim i choć mam własne poglądy etyczne na ten temat, naprawdę czekałem, aż borelioza zostanie poruszona jako możliwa przyczyna objawów psychiatrycznych.
Ekspert całkowicie wykluczył możliwość, że ktoś w wyniku „ataku” spędzałby dni na przeszukiwaniu internetu w poszukiwaniu sposobów na odebranie sobie życia, a następnie, w ciągu kilku minut, metodycznie zabijałby, jednego po drugim, osoby, z którymi przez większość dorosłego życia pozostawał w bliskiej relacji emocjonalnej.
Robert Bransfield, psychiatra specjalizujący się w boreliozie, którego bardzo cenię, również włączył się do debaty; niestety artykuły mające na celu poparcie jego argumentów sprawiają, że jego rozumowanie jest bardzo niejasne. Fakt, że niektóre dzieci mówią, iż mają skłonności samobójcze lub że zamierzają kogoś zabić, jest poważnym zarzutem, ale rzadko przekłada się na rzeczywiste działania. Ponadto istnieje ogromna różnica między skłonnościami samobójczymi a stwarzaniem rzeczywistego zagrożenia dla członków społeczeństwa. Dorośli są w stanie kontrolować swoje działania, a rolą sądu jest właśnie rozstrzygnięcie, w oparciu o opinię ekspertów, czy dana osoba ponosi odpowiedzialność za swoje czyny. Osoby cierpiące na boreliozę nie są „agresywnymi mordercami”, ale należy przyznać, że mogą doświadczać wybuchów gniewu, a samobójstwo może być jedną z głównych przyczyn zgonów wśród osób cierpiących na objawy psychiczne boreliozy.
Objawy fizyczne, zapalenie ośrodkowego układu nerwowego oraz reakcje cytokinowe są konkretnymi, mierzalnymi przyczynami skłonności samobójczych. Te, wraz z mniej mierzalnymi objawami – depresją, poczuciem beznadziejności, uporczywymi objawami, odrzuceniem przez lekarzy, manipulacją psychologiczną, obwinianiem pacjenta oraz poczuciem niezrozumienia – mogą rzeczywiście, w bardzo ciężkich przypadkach, prowadzić do myśli o zakończeniu życia. To z kolei może prowadzić do samobójstwa.
Jednak agresja, która odbiera życie innym – skłonność do zabijania – jest znacznie mniej prawdopodobna; jeszcze rzadziej prowadzi do rzeczywistego czynu, a jeśli już do niego dochodzi, towarzyszy jej samookaleczanie, co oznacza, że pacjent rzadko przeżywa.
Tak, jest to możliwy objaw psychiatryczny wynikający z boreliozy i jej współzakażeń; w rzeczywistości występuje on częściej, niż mogłoby się wydawać. Szanowny pan doktor przoduje w diagnozowaniu i leczeniu tego schorzenia; jego praca jest naprawdę niezwykła.
Jednak skłonność samobójcza – która jest jedną z poważnych, choć na szczęście dość rzadkich konsekwencji infekcji neurologicznych – nie oznacza jednoznacznie zagrożenia dla innych, a już na pewno nie okrutnego, premedytowanego i długotrwałego znęcania się nad własnymi dziećmi, przy czym nie doszło do samobójstwa. Według biegłego medycyny sądowej nie jest to zachowanie impulsywne, nie potwierdzają tego również źródła dołączone do zwięzłej opinii dr. Bransfielda w jego poście na LinkedIn.
Jest mało prawdopodobne, aby „Lymepression” było przyczyną całego ciągu wydarzeń.
Jest ktoś, kto już dawno przewidział, że w społeczeństwie amerykańskim pojawią się podobne problemy związane ze zdrowiem psychicznym. Nie jest on lekarzem, ale może stać się „doktorem Kościoła”. Być może ostatnio poświęcano mu mniej uwagi w mediach, ale w jego niedawnej beatyfikacji uczestniczyło 70 000 osób; za życia słuchały go dziesiątki milionów ludzi. Przewidział: „Pomyślcie tylko, drogie panie, ile kobiet z zaburzeniami psychicznymi będziemy mieli w Stanach Zjednoczonych w ciągu najbliższych 10 lub 15 lat, kiedy poczucie winy związane z aborcją zacznie atakować umysł i duszę”. Mówił o zaburzeniach psychicznych.
Bez dogłębnego zbadania sprawy nie da się poprzeć żadnego ze stanowisk w tej konkretnej kwestii.
Ale proszę, nie wciągajmy w to choroby z Lyme’a poprzez tak słabe powiązanie. Cóż, w końcu stało się, że powiedziałem coś w tym stylu… Prawdopodobnie nie wszystko to jest borelioza.
(C) Fundacja Boreliozy z Lyme




